Մորս՝ Օլինկա Կնյազյանի գերդաստանը մեծ էր։ Մորիցս շատ եմ լսել իրենց ցեղի պատմություններից, բայց նրա Վարազդատ հորեղբոր մասին պատմածներից այս մեկը հատուկ է տպավորվել։ Բնատուր մեծ ուժի և համարձակության տե…
Մեր աշտարակը, որը մոտ երեսուն մետր բարձրություն ուներ, քաղաքի ճիշտ կենտրոնում էր։ Մենք սիրում էինք բարձրանալ աշտարակն ու այնտեղից նայել։ Ամենատարօրինակն այն էր, որ ցանկացած աստիճան բարձրանալուց մեկ տա…
Սրճարանը դատարկվում է։ Շարժվում են աթոռները, շխկշխկում է սպասքը խոհանոցում։ Մնում ենք միայն դու, ես ու իմ տխրությունը։ Ներիր, գիտեմ, որ ուզում էիր երկուսով լինենք այսօր, բայց ինձ հետ է իմ տխրությունը․…
Հյուրանոցում միայն երկու ամերիկացի կային: Սենյակ բարձրանալիս կամ իջնելիս նրանք չէին ճանաչում աստիճաններին իրենց հանդիպող ոչ մի կենվորի: Ամերիկացիների սենյակը երկրորդ հարկում էր, որի պատուհանները դիմահ…
