Պատմվածք

Ցուրտ աշնանային անձրևին, ողողված ու բազմաթիվ սև աղուրներով ակոսված Տուլայի մեծ ճանապարհներից մեկով, պոչերը շլոփայից զերծ պահելու համար հավաքած-կապած բավականին հասարակ ձիերի եռյակը ցեխակոլոլ…

Զարկերակ չկա, – արձանագրեց բժիշկը, շրջվեց բուժքրոջ կողմը. – Ազգականներ ունի՞, տեղեկացրե´ք: Այսօր երեկ էր, և միակ ազգականս՝ Նազիկը, արդեն տասնhինգ անգամ բարձրաձայն «փոշմանեց»,…

Հովազը մնում է հովազ, մի բիրտ գիշատիչ ու չի էլ նեղանա, եթե իր հրաշագեղ մորթանախշերի նկարագրությունը թողած՝ պատմությունը սկսեմ մի համեստ գեղջուկից։ Հուսով եմ՝…

Դասականների ականջը կանչի Տասական թվականների կեսերից Արտեմը երեսունի վրա էր կանգնել ու արդեն ուզում էր ամուսնանալ։ Ուղիղ տասնհինգի ամառը մերոնք իննսուն թվերով հավաքվեցին ու…

Հաս Չախալյան | Փախուստ երկնքից Ֆաթիմայի բարակիրան մարմինը մի տղամարդ էր արդեն շոշափել։ Սակայն գլխից մինչև ոտքերը ծածկվում էր սև մետաքսով՝   աչքերի եզրերը ընդգծելով…

Ծառերն ինձ համար միշտ եղել են ամենահամառ քարոզիչները։ Ես հարգում եմ նրանց, երբ նրանք ամպերի մեջ և ընտանիքում են ապրում, անտառներում, պուրակներում։ Եվ էլ…

Երբ Տիրոն երկրորդ կնգանը տուն բերեց, գյուղի սաղ կնանիքի բերանների ջուրը չորացավ: Նենց չէր, որ թաքուն ստեղ-ընդեղ լևի գնար, որ պատերի տակ ազգովի փսփսային,…

Իրեն մանկուց սովորեցրել էին՝ առաջ ուրիշներին սիրել, հետո իրեն: Դե, չեմ ասում՝ նստեցրել էին ծնկներին ու ասել՝ ականջիդ օղ կանե՛ս, առաջ ուրիշների՛ն սիրիր, հետո՝…

Երկինքը մուգ կապույտ զգեստ էր հագել, վրան՝ ճեփ-ճերմակ ամպիկներ: Գյուղը հայացքը հառել էր դեպի երկինք ու չէր թարթում աչքերը. այդպես հմայիչ չէր տեսել նրան:…