Ֆելիսիթին գյուղ է Տրինիդադում, Քերոնի հար թավայրի ծայրամասում, լայնարձակ, կենտրոնական հարթավայրի, որտեղ դեռևս շաքարեղեգ է աճում և որ ազատագրումից հետո տեղափոխել էին պայմանագրային եղեգնահատերին, այնպես…
1 երբ ժամանակն ազդարարեց իր գոյությունը, մի մարգարե գրեց. «…հետո վերքեր կփնտրես, ու չես գտնի միայն սպիեր, որոնց տակ մնացած ցավին մատներով չես հասնի: կճանկռոտես մաշկդ, բայց արյուն չի լինի:
Այլևս չկա մեզ համար հոգոցը փոքրիկ, Այլևս հողմերը մթնշաղին չեն վրդովում մեզ: Նայե՛ք չքնաղ մեռյալներին: Այլևս չեմ վառվում ես: Այլևս մեզ համար չէ թևերի թափահարումը Որ աղմկում էր մեր գլխավերևում:
1.Կներես բանաստեղծություն որ ինչպես աննշան մի իր հաճախ մոռացել եմ քեզ վերարկուիս ծակ գրպանում կամ ծաղկազարդ պայուսակիս մեջ… հետո հանկարծ գտել եմ ու հասկացել, որ երբ չկաս ինձ միշտ ինչ-որ բան պակասել է,…
