առաւօտէն մէկ քայլ առաջ հոսելով ներս քաղաքէն եւ հողէն դուրս բառ-առ-բառ մնացինք խօսք անհաղորդ լուսնի լոյսին տակ արծաթ աշունը զիս մասնատեց եւ բառ-առ-բառ կ’իյնամ ցած – ալ խօսք չկայ մեծնալու – պատին տակ լո…
Շքեղ և խրոխտ մահաբեր դղյակ, Մտորումներիս կիզակետ դարձած Կպչուն ցնորք ես: Եվ ես, գերվելով Քո խորհրդավոր սքանչելիությամբ, Գլխապտույտից ջղաձգվում եմ, Եվ մոլորվում եմ Քառուղիներում քո գաղտնիքների:
շապիկն իմ՝ քո հագին, ցուպը՝ քո ձեռքում, թեթև են սահելու ամպերը վերևի, ծանր է նստելու արյունը երակում, հավաքիր ուժերը քո ցնցող իրիկվա, մտրակիր կողերը տրոփող մտքերիդ․ մի ուրիշ էակ է մշուշը գինետան՝ մերկ…
Խուան Ռամոն Խիմենես Մանտեկոն (1881 թվ. դեկտեմբերի 23, 1958 թվ. մայիսի 29), իսպանացի բանաստեղծ, 1956 թվ. Նոբելյան մրցանակակիր: պարտեզի լուռ խորքում: օդի խաղաղ զբոսանքներում: աղքատ օջախներից վեր է բարձր…
