Պոեզիա

Հայ և թարգմանական բանաստեղծություններ

Վերջին հրապարակումները

  • Պոեզիա

    Հայոց լեզու | Ժամանակակից գրողները հայերենի մասին

    Զատիկի ձու է հայերենը՝ Որդան կարմիրով վերուստ ներկված, Վրան՝ լույս-կամար երկնի վեմը՝ Իր աստվածավառ խորանը բաց։ Կարմիրը գույնն է մարդոց արյան, Ու ձուն՝ խորհուրդը ողջ աշխարհի, Ով ուրանա այս լեզուն բուրյ…

    21 Փետրվար 2014

  • Լեզու

    ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒ | Հունդը մեր գոյության

    Քեզանով է պայթել հունդը մեր գոյության, Քեզանով ենք դարձել տուն ու երկիր, Շառաչել ես դու հին հողում Արարատյան Մինչև հնչյունը քո դարձել է գիր։ Դու ոգին ես եղել մեր եղեգան փողի, Ոգու կանչն ես եղել մեր պա…

    21 Փետրվար 2014

  • Պոեզիա

    ՎԵՐԱ ՊԱՎԼՈՎԱ |Առավոտ շուտ մայրիկը շտապեց գործի

    արձակում մազերիս պես երկար` ուսերիս: Թողություն տվողը բոլորիս պարտքերին սիրում է տաղեր ու կանանց` արձակված մազերով մեղքերի: *** Ինչպես Միրիամը, ինչպես Ժաննան` կույս ես, ինչքան էլ խուժանանաս, երևակայես…

    14 Փետրվար 2014

  • Պոեզիա

    Ջնջվող գծեր

    Ռուզան Ազիզյան

    Մոխիրը քչփորեցի, մեջը ոսկորներս գտա, մինչեւ վերջ չէին այրվել: Լուցկին վառեցի, տակը թուղթ դրեցի, կպցրի: Կիսատ գործեր չեմ սիրում: Ամենաանպատեհ պահին գալիս է երջանկությունը: Երբ այլեւս չես սպասում, Երբ հ…

    11 Փետրվար 2014