Կոնստանտինոս Կավաֆիս (Κωνσταντίνος Π. Καβάφης) /1863-1933 թթ./-աշխարհահռչակ հույն բանաստեղծ, համընդհանուր գնահատմամբ` մեծագույնը նոր հունարենով գրողներից: Բանաստեղծական երկու գրքի հեղինակ է:
Դու արդեն վաղուց չկաս - ի՜նչ տարօրինակ զուգադիպություն, չէ՞ որ ինքս էլ վաղուց չկամ: Ներիր, սիրելիս, որ նորից դառնացնում եմ քո հոգին, բայց արդեն չեմ հիշում, թե դու երբ,իսկ ես վերջին անգամ զոհվեցի երկրա…
I. Հիմա, երբ Քաղաքի խեղված ու ծաղկատար դեմքը Ծածկված է ճերմակ տագնապով, Եվ ուղեղի ամեն մի ծալքում Դաժան մոլուցքն է մահաբեր սղոցների… Հիմա, երբ Տաճարի գմբեթները Ձուլված են ճերմակ մշուշին, Եվ ոչինչից առ…
Խռովված իմ կյանքի ետևից եմ գնում… Կամ ես շան չափ չկամ, կամ կյանքս` ոսկորի, Ու ինձ վարժեցնողը` խճաքարեր բռում Աստվածների խիղճն է գամում հորիզոնին: Թե լինեի շան չափ ու կյանքս` ոսկորի, Կաղ էլ, կաղկանձով…
