երեք ընկերուհիներով հյուղակում ապրում ենք մեկ էլ փոշու ամպ նկատեցինք տեսանք բազմահազար ձիավորներ գալիս են դեպի մեզ փախչելու տեղ կար աստիճաններով պիտի ներքև վազեինք հաստատ ոտքերի տակ կտային մեզ հետ գնա…
Խոռոչների մեջ ամեհի Նայել մահվան, մահվան, մահվան: Հանգիստ ու պարզ են մեր աչքերն, Ոգին մեր սուր է, սուրը՝ խաչ. Ոգու ետքից մարմինը մեր Նետվեց առաջ, առաջ, առաջ: Հատու է զարկը մեռնողի, Անկեղծ, ինչպես մնաք…
Առօրյան ընդգրկող, բայց ոչ առօրեական տարածություն` բանաստեղծական իրականություն: Ուր վերստին հայտնվում է նաբոկովյան առակի տղան` գայլից փախչելով ու գայլի իմաստնությամբ հիացած: Ուր արաբ տղամարդը իր դստերն…
Մահապատիժ կար` էկզոտիկ նույնիսկ միջնադարում, «Քառատում» վերնագրով,- ձեռուոտ կապում էին չորս ծագերից ու խուտուտ տալիս աշխարհի պորտը,- մե՜ ծիծաղ, մե՜ ուրախություն,- ու հոգին առնվազն չորս տեղ էր իրեն հայ…
