Մայրանալուց հետո, հայրանալուց հետո տեսնում ես հոգիդ պատկեր դարձաց. նախնական շունչ, նախնական ձայն` տաք ծխի նման տանիքից ելնող: Ծուխ` դա եղե•ան փողն է, բոց` դա եղե•ան փողն է - տանիքից վերև` կապույտ երկի…
Սա իմ երկիրն է- չափերով այնպիսին- որ կարող եմ վերցնել հետս, թե մի հեռու տեղ գնամ: Փոքրիկ՝ ինչպես ծերացած մայր, Փոքրիկ՝ ինչպես նորածին զավակ իսկ քարտեզի վրա ընդամենը արցունքի մի կաթիլ… Սա իմ երկիրն է –…
Ծաղիկը թեքվել էր քո չասած խոսքի վրա: Բացատում խավար էր բացարձակ: Եվ քամի եղավ: Ճարճատուկի ցողունը խփեց որձաքարին, և նրանից հարյուր ծաղիկ ելավ միանգամից: Համբերության մեջ ժամանակի խնայողություն կա:
