Մանուկը ծիծաղում է. - Իմաստությունս և սերս՝ խաղն է: Երիտասարդը երգում է. - Խաղս և իմաստությունս՝ սերն է: Ծերը լռում է. - Սերս և խաղս՝ իմաստությունն է: Շուրջս այնքան լռություն է, որ ինծ թվում է, թե լսո…
Ի՜նչ հավասար... Ի՜նչ հավասար... Ի՜նչ հավասար է իջնում ձյունը: Մեռելների վրա երեւի ավելի հավասար, քան մեզ վրա, որ համառ դյութանքն ենք ապրելու նման մի բանի: Մանուկների վրա երեւի ավելի հավասար, քան արձան…
Հ. Թումանյանի «Ախթամար» պոեմի նկարազարդում, թուղթ, լինոփորագրություն Կարապետյան Հրայր (1930) *** Ծիծաղախիտ Վանա ծովի Փոքրիկ գյուղից առափնյա, Ծովն է մըտնում գաղտագողի Ամեն գիշեր մի տըղա:
Մութ գիշեր է և Ակն Աստծո անրջում է խուփ կոպի տակ, և խավարն է ահագնացող պատսպարում երազ և կյանք: Զարթնել եմ ու աչք եմ ածում ստվերներին մանվածապատ, և նվվում է մեջս, հածում հոգեզեղումն աստվածամարտ:
