*** Դու կգնա՞ս, հետաքրքիր է` կգնա՞ս, թե՞ չէ, և որտե՞ղ էիր դու, երբ բոլորը հասել էին… Տունը, որ թևերը բացելու համար է… *** Չհոգնելու համար խնդրեցի, որ գրկի ինձ, թեև ճանապարհին չէինք կամ ճանապարհին էինք…
Իմ պէս տղայ էր... մի քիչ կամակոր... ներսում լոյս ունէր... կապոյտ... ծիրանի ծիր անծիր... եւ արեան կարմիրն էր բո'րբ կաթում նրա գրչածայրից... Նաիրեան երազներ էր հեղում տեղին-անտեղին՝ վարանոտ հայեացքի ծայ…
ես չեղա նավզիկե քեզ համար չնայած երբ էլ դու եկար եկար քրտնած ու թաց ոսկորներիդ մեջ պտտահողմ տեսա, ալիքներ թափառող թափառիկ` պես մարդու մեռած հիշողության ինչ կար քեզանից գարուն ամառ աշուն անկիսելի քաղաք…
Սառը դեմք, կրքոտ դեմք, անորոշ, անգո դեմք, քղաք` ձանձրույթի մեջ և հիմար ժպիտով մի անցորդ, որ փորձում է ամբոխի հետ ձուլվել: Նրանից այն կողմ երկու ոստիկաններ քայլում են աջ ու ձախ: Վերևում լուսինը- մատնահ…
