Մեր ճակատագրի գրատախտակին գրվող թվեր խորհրդավոր, որոնց խորհուրդը նույնիսկ Պյութագորասի համար էր անըմբռնելի․․․ Ծննդատան պիտակ-համարանիշ, երբ դեռ անուն չունենք և աղաղակում ենք մանկորեն, նոր ոտք դրած աշխ…
Չեմ հիշում հիմա, թե անունն ի՞նչ էր ... Հայացքը տխուր, տխուր ու ջինջ էր։ Նրա ոռնոցը լուսնի դեմքին էր, Ու նրա տեղը մեր տան շեմքին էր։ Հետո ամեն ինչ մեգ-մշուշում է, Եվ մշուշի մեջ ոռնում է շունը։
Նամակ բեր ինձ։ Ծովերից, եզրերից խոսիր, պատմիր անցյալից, ասա որ տարիները ընդամենը աչքերիս տակ ծնված կնճիռներն են միայն … Լինելու ենք ապագայում, պիտի հափշտակվենք իրարով, պիտի ճանաչեմ ես ինձ նորովի։
լավագույն բառերը՝ հակազդեցության, լավագույն հակառակը՝ փառահեղ վերջին։ պատերազմը՝ ավարտին, ու չվերադարձողը իր սիրելիի մահվանը՝ եւս, որ այնտեղ՝ մի տեղ, ինչ-որ նյութի մեջ նորից հանդիպեն։
