Պոեզիա

առօրԷական – խոսակցային էական տարբերություն չկա աշխատանք փնտրելու ու ոչինչ չսովորելու մեջ, որովհետև առօրյան քանդվում ա վազվզուքից ու ինքդ քեզ աջ-ձախ շպրտելուց, երբ պետք…

(1820-1892) Ես ոչինչ չեմ ասի քեզ բնավ, Չեմ փորձի վրդովել քեզ իսկի, Այն մասին, ինչ մտքովս անցավ Ոչ մի կերպ ես քեզ չեմ ակնարկի:…

Մեկ այլ իրականությունում, որտեղ մարդիկ խոսել չեն կարողանում եւ աչքերն են միայն կարեւոր, ամեն ինչ հարազատին հրաժեշտ տալու օրվա պես հանդարտ եւ լուռ է…..

Նախընտրում եմ ֆիլմեր, Նախընտրում եմ կատուներին, Նախընտրում եմ կաղնիները Վարտայի ափին Գերադասում եմ Դիքենսին Դոստոևսկուց, Գերադասում եմ ինքս ինձ, որ սիրում է մարդկանց ինձնից,…

Եթե ընկերդ վեճի մեջ միայն Կարողացել է վիրավորել քեզ՝ Դառնալի է դա, բայց վիշտ չե սակայն, Դու նրան հետո պետք է որ ներես: Կյանքում…

Ես չեմ հորինել այս խաղը, Ինչ-որ մեկը վաղուց խաղում է մեզ… Իսկ եթե… Կասկած. ճեղք՝ առաստաղին: Երկու կողմից սեղմված, երկու կողմ ձգվող, անշարժ, խորը…

Մարմինը դառնում է կորսետ։ Սիրտը սեղմվում է այնպես, Որ օդը կանգ է առնում կոկորդում։ Ինչ դժվար է խոսելը։ Աչքերը ծանրանում են հանկարծ, Հայացքը փախչում…

ԴՈՒՐՅԱՆ, ՏԱՆՏԱԼՈՍ, ՊԻԳՄԱԼԻՈՆ Տեսա այստեղ էակ փունջ մը՝ ժպտե, գեղե, հրե շաղյալ ու կարկաչող աղբյուրի պես շող ծիծաղի մեջ շաղախված ․․․ Բայց այլևս ծարավը…