Պոեզիա

1․ Հայելու խաբկանքը Գուշակիր, թե ում եմ տեսնում Նա մեկն է ու մի քանիսը Հանկարծակի հայտվում է ամենուր Ու ակնթարթորեն չքվում Նա նայում է…

**** ես ամեն օր անում եմ նույն գործողությունները. արթնանում եմ, կատուներին ուտելիք տալիս, ատամներս լվանում, սուրճ խմում, վերնաշապիկս հարդուկում, որովհետև աշխատանքային է, լվացքի պարանից…

հայր, որ երկնքում ես փակիր աչքերս կեսգիշերի խաղաղությամբ որ գալիս էր ամանորի նախօրեին հայր, պատմիր ինձ հեքիաթներ ու տուր փորձություններ ու մի թող ձեռքս…

Յասմիկին ու Արմինէին «Չգիտեմ երբ, չեմ յիշում ո՜վ Անցնում էր լուռ այս աշխարհով։» Խորհուրդ էր խոր ու մեծաքանչ, Տիեզերքի ձեռքը բռնած Ան լուռ չանցա՛ւ…

Ու նորից խցկված տուն եմ գնում. 47ն եմ նստել, որ գոնե կեսից կարողանամ նստած գնալ: Էս տրանսպորտում ամենաշատը նեռվային ծյոծկեքից եմ զզվում: Քո համար…

հանում վախեցա գրել այն մասին, որ ձեռքիցս գդալն ընկավ ու գիլազի մի հատիկ հատակին բազմեց. սովորական առօրյաս էր ու հացը կարագի հետ մնաց ձեռքերիս,…