Վեպ

Վերջին հրապարակումները

  • Վեպ

    Երազ օրեր

    Լևոն Շանթ

    Արթնցածիս պէս պատուհան վազեցի։ Թէեւ արեւը բաւական բարձր էր, սակայն սենեակս դեռ բոլորովին շուքի ու զովութեան մէջ էր։ Տուներնիս լեռան լանջին է փակած, ուրկէ քանի մը ծերունի ծառեր իրենց ստուերներուն ուռկա…

    14 Հուլիս 2025 • 11 րոպե

  • Վեպ

    Դանիէլ Վարուժան | Ծնունդ

    Զարհուրելի՜ ձմեռ։ Սպիտակ անհունութեան մէջ մարդիկ կ՚ոռնան շնագայլերու պէս։ Արեւելքէն Արեւմուտք բոցահեր պատերազմը կ՚արշաւէ՝ պղծելով կուսութիւնը ձիւնին։ Ռուսական ստեփներէն մինչեւ կատարը Վոժերուն ու մինչե…

    20 Ապրիլ 2025 • 3 րոպե

  • Վեպ

    Դիանա Անդրոմեդա | Լաքա։ Ցատկ։ Անհայտություն։

    Չենք հիշում առաջին ցատկը, կարող ենք ենթադրել, ենթադրում եմ, եղել է երազում, մութ խորություն ու անվայրէջք խորասուզում ավելի ու ավելի՝ անհայտություն, ցատկ դեպի անհայտություն․ այսպիսով՝ կյանքի առաջին ցատ…

    1 Ապրիլ 2025 • 32 րոպե

  • Վեպ

    Մերի Օլիվեր | Հոսանքն ի վեր

    Թարգմանիչ՝ Անահիտ Ղազախեցյան

    Մի ծառը նման է մյուսին, բայց ոչ այնքան: Մի վարդակակաչը ասես կողքինը լինի, բայց ոչ ամբողջությամբ: Քիչ թե շատ մարդկանց նման՝ ընդհանուր ուրվագիծ, բայց ապշեցուցիչ անհատական նրբագծեր: Ողջո՛ւյն, Թոմ, ողջո՛ւ…

    26 Մարտ 2025 • 5 րոպե