Պասկևիչը Էջմիածին էր հասել սեպտեմբերի 5-ին, իսկ 25-ին արդեն պաշարված է Երևանը։ Այնպես որ՝ Աբգարդպիր վարդապետը իր իսկ արտահայտությամբ մի նետընկեց հեռավորությունից է նայում Սարդարի բերդի պարիսպներին։
– Էս իմ Տիրանի չափ երեխայ էի,– սկսեց պատմել Արամը՝ դողացող-խեղդուած ձայնով։– Տանը՝ ցուրտ, սառնամանիք, դուրս ու ներս տարբերութիւն չկար։ Վառելիքի մի եղունգաչափ կտոր անգամ չէր ճարւում․ ամբողջ աթարը վառել…
Առաջին բանը, որ ես հիշում եմ, մորս թանաքոտած ստինքներն են։ Ես չեմ հիշում, թե ինչպես այն ժամանակ մայրս պատճառաբանեց իր այդ անթույլատրելի քայլը, չեմ հիշում և այն, թե ինձ բավարարե՞ցին նրա բերած փաստարկու…
– Ես ձեր ձեռագիրը յանձնել եմ գլխաւոր խմբագրին,– թղթերով ու գրքերով լցուած իր նեղլիկ սենեակի խորքից ասաց գործավարուհին՝ սուր ծնօտով ու փոս ընկած աչքերով տարիքն առած մի կին։– Բարձրացէք վերին յարկ, ձախ կ…
Ծնվել է 1929 թ, Բրյունում, Չեխոսլովակիա: Գրական աշխարհին հայտնի է դարձել «Ծիծաղելի սիրո գիրքը» (1969) պատմվածքների ժողովածուով: Նրա ամենահայտնի երկը «Կեցության անտանելի թեթևությունը» (1984) վեպն է:
Օլգա Գրյազնովան ծնվել է Բաքվում, ռուս-հրեական ընտանիքում ։ Նրա հայրը՝ Օլեգ Գրյազնովը, զբաղվում էր իրավաբանությամբ, իսկ մայրը՝ Յուլիա Վինիկովան, երաժշտագետ էր։ Ընտանիքը Հեսսեն է եկել 1996 թվականին՝ որպ…
Կ՚ըսեն թէ կը ձիւնէր այդ օրը, մարտի վերջաւորութեան, երբ մայրս յանկարծ աղմուկով վար դրաւ սուրճի գաւաթը եւ սեղմած ակռաներու մէջէն նետեց. «Սկսաւ»։ Իր աւագ քոյրը որ շատոնց այլեւս հրաժարած էր որեւէ մտահոգու…
Լևոն Խեչոյանի (1955-2014) «Խնկի ծառերը» վիպակում փշուր առ փշուր վերակենդանացող հիշողություններով լի պատմություններ են, որոնցում մարդկային պարադոքսի ողջ խորությունը խտացված է ճիշտ ընտրված բառերի մեջ՝ ց…
