«Խաղա խաղը: Մի եղիր գլխավոր հերոս: Փնտրիր մարտահրավերներ: Բայց մի նպատակադրվիր կոնկրետ արդյունքի: Խուսափի՛ր հետին մտքերից: Ոչինչ մի թաքցրու: Եղիր մեղմ և ուժեղ: Ունեցիր մասնակցություն, բայց արհամարհիր…
Գիշերը Ռադին ինձ մոտ էր: Նա խարտյաշ էր առաջվա պես, իսկ նուրբ ու կլորավուն դեմքին ժպիտ էր խաղում: Աչքերն էլ առաջվանն էին՝ փոքր-ինչ երկչոտ ու անորոշ: Նաև նկատելի մորուք ուներ: Նա առաջվա նման էր:
Ես շարունակ այդ գրողի տարած կարմիր կատվի մասին եմ մտածում և չգիտեմ՝ արդյոք ճիշտ է այն, ինչ արել եմ: Ամեն ինչ սկսվեց այսպես. ես մեր պարտեզում՝ ռումբի խառնարանի կողքին՝ քարակույտի վրա էի նստած:
- Ահա՛,- ասաց հայրս և ինձ մի փոքրիկ ոսկրե սրինգ տվեց,- վերցրո՛ւ սա և երբեք չմոռանաս քո ծեր հորը, երբ օտար երկրներում այս գործիքի օգնությամբ մարդկանց սրտերը ուրախացնես: Սա քո կյանքում կարևոր ժամանակ է,…
