Հարյուր տարի առաջ էլ մենք ազգովի տոնածառեր ունեինք, մեր փոքրիկները տարրական մասնիկների նման վազվզում էին այս ու այն կողմ, բայց ոչ ոք չէր մտածում, որ դա կարող է մեր մանուկների վերջին վազելը լինել։
Ես այս երգը երգում եմ կանգնած, որովհետև դու նա ես, ում խաղաղության համար զոհվում են առանց կասկածելու (Հ.Գրիգորյան, «Հայրերի հող»): Դատավարության սև թիկնոցն իր նենգ մտքերով ընկել է մարդու հետևից, ամենև…
