Պոեզիա
Սկզբում թվում էր՝ նույն օդն ենք շնչում, նույն մոխրագույն տխրությունը բաց թողնում օդ, ծխախոտի համից ծամածռված դեմքերը մեր հոգնած ու լուռ ու անիմաստ՝ ժպտալու աստիճան։ Հուսահատ մեր բառերը մնում էին կախվա…
7 Հունվար 2018 • 4 րոպե
