Լույսն ու ստվերը երկխոսում են քո դիմագծերի բարձր ու ցածրի շուրջ. ստվերը ծալքեր է փորում, խորություններ է տալիս, շոյում է մակերեսը հարթ մաշկիդ, ու կիսատ մնացած դիմագիծը, որ պիտի ասի՝ -Չմոռանաս իմ փոսիկ…
Կարմիր նիրհը ինձ կտանի փետրազարդ մի շամանի մոտ և նա ինձ կասի այլաշխարհիկ բառերով, որ իմ անունը Գետ է, որ իմ ջրերում ժպտացող ձուկ կա, որ իմ արևը բարձր է՝ ալ նարինջ: Ձեռքիցս բռնած՝ արծաթ-թաշկինակ, կպարի…
Հեռվում Գիսաստղը Իր Պոչն է Թափահարում. Բարև՜ Իմ Աստղ, Պայթի՛ր Աչքերիս Մեջ, Սրբիր Մոխրացած Երազները Իմ, Մաղիր Աստղային Լույս Փոշի Մա՜նր- Մա՜նր, Ափեափ Անեմ՝ Ժամանակ Չափեմ, Մտնեմ Էության Մի Նոր Շրջափուլ…
Արևի շողը Կապույտ պատերին Մեծ, Շա՜տ մեծ Ճյուղեր է նկարում Ու հայելու Լայն Հայացքների մեջ Հույզերս է թաքցնում: Դեղի՜ն … Թող մի քիչ Նիրհի, Բազմոցին Նիրհի, Որ Ինձ Չմատնի… Չփախնի՜ Հանկարծ, Թրթռա մի քիչ` Կ…
