Պոեզիա
Վլադիմիր Նաբոկով
Հիշում եմ հայտնությունդ – զրնգոց, Ծնծղա և հուզումներ, գոց աշխարհից, Լուսնի ցոլանքից քո պատշգամբին Տավղանման ստվերներ հսկա ծառից․․․ Ես՝ պատանիս, նրբին քո ուսերին Յամբի հանդերձը չէի գցի կոպիտ, Բայց երգե…
6 Սեպտեմբեր 2020 • 2 րոպե
