Սև կաթ վաղորդայնի մենք խմում ենք այն երեկոյան խմում ենք կեսօրին և առավոտյան խմում ենք այն գիշերը խմում ենք ու խմում մենք փոս ենք փորում օդում ուր թաղվելու համար նեղվածք չէ Մի մարդ է ապրում տանը նա խաղ…
* Ես ցանկացա, որ քո եւ իմ վայրկյանները հավերժանային վերջալույսի մեջ իբրեւ հանգստավետ հովիտներ: Իմ աչքերում հիմա անցածի մեղրահամը լուծում Է տարիքս, խինդս եւ վիշտս: Սեփական պատմությունս տարածվում Է շուր…
Նրանց մասին, տղաս, քեզ ինչպես պատմեմ, որ այսքան ծալ-ծալ նստած խավարի միջով տեսնես նրանց դեմքը` հեռացող հավետ, լսես ոտնաձայնը հավետ մոտեցող... Նրանք կտրած ծառ էին, կանաչ վառելիք, ժայռ էին ու կատար` լեռ…
Մալաթիայի փողոցը, ուր ես ապրում եմ, Մանկան անվարժ ձեռքի խզբզանք է, տները աքսոր քշվողներ են. նայում են փլչող հայացքով, կողպած իրենց ներսը, իսկ բարձրահասակ դուրսպրծուկները չեկիստներ են քաջ, որ քշում են…
