Միլենա Խաչիկյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Պոեզիա
Մեր օրեր
Ժամանակները փոխվել են, մայրի՛կ, եւ լուսաբացը, որ կարող էր ոգեշնչման առիթ լինել առաջ, սովորական մի ծես է դարձել ամեն օրվա համար, քանզի արեւը ծագում է ամեն օր եւ ժամսլաքի պես կանոնավոր ամեն օր մարում է,…
24 Նոյեմբեր 2021 • 2 րոպե
-
Պոեզիա · Պատերազմի ձայնը
Սրտամաշ
Առանց աղոթք օրերի, ցավերի հետ՝ սիրտ մաշող, ինչպե՞ս ուս ուսի ապրել, այս ամբողջից հետո ինչպե՞ս ապրել, գիտե՞ս։ Լուսանկարներում փնտրում եմ պատկերդ․ բարձր ես, ինչպես լեռ, իսկ գլխիդ թափվող ճերմակը ձյունի վե…
14 Ապրիլ 2021 • 2 րոպե
-
Պատմվածք
Ձյունիկը
-Արփի՜, տեսե՞լ ես՝ ինչ ձյուն է եկել, իսկական ձյուն, է՜, Արփի՜, ա՜յ Արփի… Պապի երրորդ կանչից հետո միայն Արփին արձագանքեց: Թե ինչու, երկուսն էլ լավ գիտեին. -Իմ անունը Ձյունիկ է, ինձ Ձյունիկ ասա, Ձյու-նի…
7 Հունվար 2020 • 5 րոպե
-
Պոեզիա
Փյունիկ
Դողերը օրվա հալվել վերջացել են, եւ աչքերս էլ չեն նայում հեռուն` հույսով վերադարձիդ: Օրերն են հալվել վերջացել, եւ սիրտս հոգնել է հուսալուց այն, ինչ չկա, այն, ինչ չկա: Իսկ դու գիտես, որ միշտ էլ չեղածն է…
10 Դեկտեմբեր 2019 • 2 րոպե
-
Պոեզիա
Սպիտակ թղթի առաջ
Իմ արցունքների մեջ ես հաճախ հանդիպում եմ քեզ՝ տարիների հեռվությունից նույնքան հարազատ եւ մաքուր, ինչպես նույն արցունքներս: Հանդիպում եմ արդեն լուռ, անբառ, հաշտված ժամանակին, վերքերին.
8 Օգոստոս 2018 • 2 րոպե