Պոեզիա
Եղիշե Չարենց
Նայադների~ նման, նայադների~ նման Կարոտներիս ձայնով կանչում է ինձ, Խոստանալով սիրո անհատնելի հմայք Եվ թողնելով մորմոք և կորստի կսկիծ… Մանկությունից անդարձ` իմ օրերում անցած, Տարիներիս կարմիր ավազի մեջ…
13 Մարտ 2010 • 6 րոպե
