«Չգիտեմ երբ, չեմ յիշում ո՜վ Անցնում էր լուռ այս աշխարհով։» Խորհուրդ էր խոր ու մեծաքանչ, Տիեզերքի ձեռքը բռնած Ան լուռ չանցա՛ւ այս աշխարհէն։ Ծննդավայրն էր ծիածան, Ծիածանը՝ կախարդական պարեգօտ, Հայոց աշխա…
Իմ կապույտ արցունքները Կախվում են իմ սև բիբերից, Որպես դժվար ծնվող պտուղն իմ աչքերի: Կախվում են, ինչպես հոգսը, Եվ ինչպես թեթևացումն հոգսի, Եվ աչքերիս լույսն է արդեն շաղվում.- Իմ կապույտ արցունքները իմ…
Արդեն համազգային մի տևական կյանք է մեզ ծեծելով-ծեծելով հորով-որդով, պապով-թոռով՝ մեր փարախն են քաշում – համեստ մեր տեղը գտնելու, մեր ոտքը մեր վերմակի չափով մեկնելու, և շատերս արդեն զորական ու քաղաքագե…
