Մեր կյանքի սիզիփոսյան ընթացքի մեջ ապրում և մտածում է երիտասարդ բանաստեղծուհի Վիոլետ Գրիգորյանը։ Նա բնավ չապրեց չնկատված կամ անտեսված լինելու տհաճ զգացումը։ Ավելին՝ իր մուտքը արժանացավ գրական գործիչներ…
Նրա «Անտիպոեզիան» գրական ուղղափառների համար բանաստեղծական հերձվածողության խորհրդանշան է դարձել, մյուսներն անհամբեր սպասում են, որ 50-ը բոլորելուց հետո պոեզիային հրաժեշտ տված հեղինակը վերջապես քարը փեշ…
Այս է մարմինը, որ հանձնված է... սիրուն։ Այս է արյունը, որ թռվռում է ժիր երակներում։ Աչքս լու՛յս, տոն է, այս գիշեր տոն է, մարմնիս կիրակի, եւ իգությունս, որ մթերել եմ թանկ հյուրի համար, սփռել եմ ահա սիր…
