Աշոտ Ավդալյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները

  • Պոեզիա

    Պատկերների ժամ

    Աշոտ Ավդալյան

    Օրը բացվեց ու եղավ գույների տաք պատարագ ձանձրույթի քողը նետեմ, որ ինձ որսա շարունակ: Որ ինձ տանի, շրջանցեմ դափնու ճյուղը օրորվող, ու համբույրի գիշերվա աստիճանները հյուսեմ: Հանձնվեմ տաք ցնորքին, ուշաթա…

    14 Սեպտեմբեր 2024 • 9 րոպե

  • Պոեզիա

    Կարմիր է հողը

    Աշոտ Ավդալյան

    Կարմիր է հողը Վարդավառի տաք սրտերի նման։ Ու կարմրում է երգի մեղեդին, Երջանկությունից հալվում է օրը, Եվ արեգակի կարմիր փեշերից Շղարշվում է ցած տաք երանությունը։ Եվ աղջիկների մատաղ սրտերից Փախչում են կա…

    11 Հուլիս 2021 • 1 րոպե

  • Պոեզիա

    Ինքնադիմանկար

    Աշոտ Ավդալյան

    Ես պետք է երգեմ իմ սիրո համար ու իմ ծնունդի, Որ հազար օրվա իմ տառապանքը լինի ամենուր, Որ իմ հեքիաթի մեջ բոցավառվեն աչքերը մարդու, Եվ ծունկի իջած դաշտերը երգեն երգը ծնունդի։ Հազար աշտանակ թող կանգնեն ի…

    1 Նոյեմբեր 2014 • 9 րոպե

  • Գրականագիտություն

    Աշոտ Ավդալյանի «Արևնաթեմ» ժողովածուն

    Աիդա Խաչատրյան

    Ուժեղ է Ջաջուռի հողը:Ջաջուռի հողը տաղանդներ է ծնում: Ջաջուռում քամիները փչում են մի ուղղությամբ, խոտերը այդ նույն ուղղությամբ հակված են հողին, ծառերը կիսատ են, մի կողմը կանաչ է, փարթամ, մյուս կողմը քա…

    17 Սեպտեմբեր 2013 • 8 րոպե

  • Պոեզիա

    Հիշատակի զարդատուփ

    Աշոտ Ավդալյան

    Կորստյան մոխիր. տուր հիշատակի փոքրիկ զարդատուփ, որ ես ճյուղերից հորինեմ մահվան երաժշտախումբ, որ ես երգվեմ ադամամութին ու երեկոյան,- ու թե սրինգ եմ` արծաթաջրվեմ, ու թե բամբիռ եմ`ոսկով ծուլանամ ու թե շվ…

    24 Հունվար 2013 • 15 րոպե