Ամբողջ գիշեր Պոլիսը գրկած Ափերուս մէջ պինդ պահած Քնացայ Պոլիսը մեծ էր ափերս պզտիկ Քնացայ Պոլիսը թանձր էր, Ճերմակ մօրուք էր ու սեփ -սեւ աչքեր Ես թախիծիս խառնեցի Յետոյ քնացայ Անոր ծոցին եղած երազները կա…
Ամերի՜կա քոյրս, Թշնամացած բարեւները, Կախեցիր մեր հին պատշգամի հին թելերուն... Ուր մնացին պատառիկները մեր մանկութեան... Ամերիկա, քոյրս, Կանգնեցայ Նիակարայի առաջ, Ըսիր, ջրվէժը հզօր է, դիմացը Պուֆֆալոն.
Շուրջս կիսաստուեր շէնքերուն Փլատակը ...ու մահը անոնց ետին... Մահը որ կը հալածէ հոգին, Ամենատարած, Ամենատաք եւ ամենաերկիր ... Այս մահ ա կռիւին մէջ Մինչեւ ե՞րբ հոգին պիտի լռէ, Այս ծալք ծալք եղած քաղաքին…
