Վահագն Դավթյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Պոեզիա
Վահագն Դավթյան | Ամառան գիշեր
Ու ես գնում էի, երկի՛ր ... Աջ ու ձախից Ինձ հետ ջրերդ էին գնում Մաքուր, Կապույտ Ու սանձակոծ։ Մաքուր, Կապույտ Մի տանջանքով Զարկում էին վեմ ու քարի Եվ ժայռերի Ժանգոտ ու շեկ ժանիքներից հոշոտվելով, Ոռնում…
15 Օգոստոս 2025 • 7 րոպե
-
Պոեզիա
Ճապոնական պոեզիա | Հիրոսիմայի երգերը
1945 թվականի օգոստոսին կատարվեց մարդկային պատմության մեծագույն ողբերգություններից մեկը։ Ողբերգությունները կատարվում են ու ավարտվում։ Այս մեկը չավարտվեց։ Սկսվելով քսան տարի առաջ, այն շարունակվում է մին…
27 Հունվար 2025 • 2 րոպե
-
Պոեզիա
Վահագն Դավթյան | Ձայներ
Չեմ հիշում հիմա, թե անունն ի՞նչ էր ... Հայացքը տխուր, տխուր ու ջինջ էր։ Նրա ոռնոցը լուսնի դեմքին էր, Ու նրա տեղը մեր տան շեմքին էր։ Հետո ամեն ինչ մեգ-մշուշում է, Եվ մշուշի մեջ ոռնում է շունը։
15 Օգոստոս 2024 • 5 րոպե
-
Գրականագիտություն
Վահագն Դավթյան | Ոսկյա հատման օրենքով
Թող զարմանալի չթվա, եթե պոեզիայի մեջ ավանդականի ու նորարարականի փոխհարաբերության մասին խոսքս սկսեմ ամերիկյան իմ մի ուղևորությունից բերած հուշով։ Լոս Անջելեսի ռեստորաններից մեկի պատին աչքովս ընկավ խոշո…
1 Սեպտեմբեր 2020 • 17 րոպե
-
Պոեզիա · Նոր տարի
Նոր տարու հետ նորանալով
Այսօր տօն է սուրբ ծնընդեան, աւետիս. Տեառն մերոյ եւ յայտնութեան, աւետիս: Այսօր արեւն արդարութեան, աւետիս. Երեւցաւ՝ 'ի մէջ մարդկան, աւետիս: Այսօր սուրբ կոյսն անապական, աւետիս. Ծնաւ եբեր զանմահ արքայն, ա…
29 Դեկտեմբեր 2015 • 19 րոպե
-
Գրականագիտություն
Մեծ Եղեռնի վերհուշը Վահագն Դավթյանի պոեզիայում
1970թ. գրված «Երբ վերջին անգամ» բանաստեղծության մեջ Վահագն Դավթյանը «մահվան տեսիլի» յուրօրինակ կիրառությամբ սահմանում է իր պոեզիայի երեք գլխավոր մեծությունները: Սիրո («Մի ոտաբոբիկ, բարակ մի աղջիկ») և…
19 Ապրիլ 2015 • 25 րոպե
-
Պոեզիա
Վահագն Դավթյան | Անկեզ մորենի
Իմ ցավի մեջ ու հույսի կապույտ աստղեր են կաթում։ Կապույտի մեջ ու լույսի մեր այն տունն է` հնօրյան, Որի դռնակն էր բուրում որպես աղոթք ու ցորյան։ Մեր բարդիները բոլոր արշալույսներ են հագել, Զրնգում են օդի…
15 Օգոստոս 2014 • 11 րոպե
-
Լեզու
ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒ | Հունդը մեր գոյության
Քեզանով է պայթել հունդը մեր գոյության, Քեզանով ենք դարձել տուն ու երկիր, Շառաչել ես դու հին հողում Արարատյան Մինչև հնչյունը քո դարձել է գիր։ Դու ոգին ես եղել մեր եղեգան փողի, Ոգու կանչն ես եղել մեր պա…
21 Փետրվար 2014 • 13 րոպե
-
Պոեզիա
ՎԱՀԱԳՆ ԴԱՎԹՅԱՆ | Լույս առավոտի
Լույս առավոտի, Դու, որ նման ես երաժշտության, Եկ ու ինձ փրկիր այս գիշերային անդաշնությունից, Շաղոտ շուրթերով շշնջա նորից խոսքը հաշտության Ու սիրտս զտիր, Որ պղտորվել ու ելել է հունից:
15 Օգոստոս 2013 • 10 րոպե