Լուսին Աթաբեկյան

Հրապարակումները Գրանիշում 16

• Էսսե

  Demut

  Լուսին Աթաբեկյան

  Ցավն սկսում է էնտեղ, ուր մենք կորցնում ենք չափը։ Քո մի վայրկյան հետոն իմ արդեն՝ անցանք։ Ժամանակային պերսպեկտիվան, քեֆ-ուրախությունն ու վերջին ընթրիքը։ Կամքը աստծո, պատահականությունն ու անաքեն։

  26 Ապրիլ 2026 • 4 րոպե

  

• Էսսե

  Նաքսոսում արդեն ցրտել է

  Լուսին Աթաբեկյան

  Միֆերը երբեք անվրեպ չեն ասում, թե ինչ է կատարվելու։ Միֆերը միայն պատմում են, թե ինչ կարող է կատարվել։ Արիադնան կծիկն էր ծրարում, ե՛ւ ծրարում էր, ե՛ւ երգում, ամեն մի թել կպցնելիս՝ առաջվա բույնն էր հիշո…

  4 Դեկտեմբեր 2025 • 5 րոպե

  

• Էսսե

  Փղոսկրե աշտարակից*՝ պաչիկներ

  Լուսին Աթաբեկյան

  Եւ դու, որ լույս բերիր ու աստվածներ տարար՝ «Ժամանակն է»։ Գլուխս մեծանում է, մարմինս՝ հակադարձ համեմատական։ Ինքը՝ մեծ գլուխ եմ․ մարմինս կուչ եկած գլխիս մեջ, որպես կանոն՝ աջ անկյունում։

  28 Նոյեմբեր 2024 • 4 րոպե

  

• Պատմվածք

  Ջուդիթ

  Լուսին Աթաբեկյան

  Եթե ես ամենափոքր պատկերացում ունենայի առ այն, որ Ջուդիթն այստեղերը կլքի մեր հանդիպման հաջորդ արեւագալին, հավանաբար որեւէ ջանք չէի խնայի ավելի արագ կուլ տալու ճակատագրի շռայլության նեկտարը։

  12 Հունվար 2024 • 9 րոպե

  

• Պատմվածք

  Եվ սրա համա՞ր է արդյոք Ագամեմնոնը Արքայական Տրոյան ոչնչացրել

  Լուսին Աթաբեկյան

  Ժամանակը հոսում է աննկատ, երբ գիտակցաբար ընտրել ես փախուստի ճամփան բոլոր այնտեղերից, ուր քո կանխակալ կարծիքով ուզածիդ պես քեզ չեն սիրում։ Փորձություններն ու փորձառությունը համբերատար մարդկանց են դաս տ…

  3 Հուլիս 2023 • 7 րոպե

  

• Էսսե

  Լեա

  Լուսին Աթաբեկյան

  Հեռացող ինձ համար աննկատ էր հոսանքը։ Մեղմածոր նույն պատկերն է իմ շուրջը։ (Սա արդեն աղերսանք էր։) Ինչ հապճեպ ընտրվեց ապրելու-ապրելու ժամանակը. Մայր իմ, դու երազում էիր, որ սա ինձ հետ կատարվի, եւ ահա` ե…

  6 Հունիս 2022 • 4 րոպե

  

• Էսսե

  Դժվար է մետաաստված լինելը

  Լուսին Աթաբեկյան

  Բովանդակության բացակայությունը մահացու մեղք է, բայց ոչ երբեք առանց շտկելու հնարավորության․ թեպետ որքան ժամանակային անբանությունը մեծ է, ուղիղ համեմատականորեն աճում է նաեւ վճարվելիք գինը ուշացմամբ ձեռք…

  28 Փետրվար 2022 • 5 րոպե

  

• Պատմվածք

  Լկտիաբար՝ Էնկիդուին

  Լուսին Աթաբեկյան

  Ասում է՝ քո ծնվելու պահին Փարիզի հոգեբուժարանում էի․ ինչպես յուրաքանչյուր իրեն հարգող Հիսուս՝ երեսուներեքում ես էլ պիտի վերջին անգամ գժվեի։ Դիմալույսին ուղղակի կոնյակն էր ավարտվել ու ապրելու հույսը, ա…

  10 Հունվար 2022 • 5 րոպե

  

• Պատմվածք

  Սա՞ էր կամքը քո

  Լուսին Աթաբեկյան

  Ձմեռն ավարտվեց։ Այսկողմերում ձմռան ավարտի մասին հուշումները կարելի է գտնել փողոցում հարբող հոծ բազմության անկանոն շարժի մեջ ու նստարաններին քնած ստահակների խաղաղ նինջի։ Ձմեռն ավարվտվեց, բայց ոչ պատերա…

  27 Մայիս 2021 • 4 րոպե

  

• Ասույթ

  Memento quia pulvis est

  Լուսին Աթաբեկյան

  Պատերազմի մեջ, ինպես եւ սիրո, Ձեր միակ հույսը վերջին նռնակն է,մի եզակի տարբերությամբ՝ սիրո մեջ հետմահու մեդալներ չեն բաժանում։ Եթե ինչ-որ մեկը, ամենայնիվայնու, չի կարողանում Ձեզ ներել Ձեր միակ հանցանք…

  26 Հունվար 2021 • 2 րոպե

  

• Էսսե

  Ժամանակներից այն, որ մաքուր է

  Լուսին Աթաբեկյան

  Այլեւս անփախուստ դատավճիռ է հասնել հանգրվանին այն մի, որտեղ բառերը հոսում են ներս, շատ խորը՝ անհաղորդ Կռոնոսին, ընդարմացած՝ արձագնքելու մարդ մնալու ճիգուջանքին։ Հանգրվանում այդ մի փրկօղակե ուսեր չկան,…

  19 Մայիս 2019 • 6 րոպե

  

• Էսսե

  Ի՞նչ ես շինում էս ցեխերում

  Լուսին Աթաբեկյան

  «Դուք էք երկրի աղը: Բայց եթէ աղը իր համը կորսնցնէ, ինչո՞վ պիտի աղեն զայն: Այլեւս ո՛չ մէկ բանի կը ծառայէ, հապա զայն կը թափեն, եւ մարդոց ոտքի կոխան կը դառնայ» (Մտ 5.13): Ես շարունակ խոսում եմ հետդ։

  16 Փետրվար 2019 • 5 րոպե

  

• Պատմվածք

  Լռությունը՝ արատավոր շրջանի սկիզբ

  Լուսին Աթաբեկյան

  Երկու հրաշալի օր հեղուկ ագրեգատային վիճակում գետնին փռված առաստաղի չփոփոխվող միակ կետին նայելը որքան էլ անժամանակյա ցանկալի զբաղմունքդ է, մի պահ քեզ հարց տուր։ Եւ մի տուր հարցդ միլիոնավոր մոտիվացիոն բ…

  29 Սեպտեմբեր 2018 • 5 րոպե

  

• Պատմվածք

  Dimicandum

  Լուսին Աթաբեկյան

  «Քանզի ե՛ս միայն գիտեմ իմ մտադրութիւնները, որ խորհում եմ և պիտի խորհեմ ձեր մասին,- ասում է Տէրը.- մտադրութիւն, և ոչ թէ չարութեան. Դրանից յետոյ ես լոյս կը տամ ձեզ»: Երեմիա 29:11 Արդեն կես ժամ է՝ նույն…

  30 Մարտ 2016 • 9 րոպե

  

• Պատմվածք

  Ելակե սառնաշաքարներ բերող ծերուկը

  Լուսին Աթաբեկյան

  Տարիներ առաջ Վարդգես Պետրոսյանը իր հերոսի բերանով հարցրեց՝ ինչո՞ւ ենք մենք ձգտում դեպի գերեզմաններ, ինչո՞ւ մեզ հուզող հարցերի պատասխանները չենք որոնում ծննդատներում, ասենք: Եթե ես պատասխանողը լինեի՝ հ…

  27 Նոյեմբեր 2015 • 7 րոպե

  

• Պատմվածք

  Բարեւ, Կայ…

  Լուսին Աթաբեկյան

  Կայ, նորից եկա՞ր: Որտեղի՞ց: Պահարանո՞ւմ էիր: Չէ՛, քեզ արկղի մեջ էին պահում, հաստա՛տ արկղի մեջ: Ո՞նց ես ուրեմն փախել. դու քայլել չգիտեիր, ու քո կարմիր մաշիկները...ըըը... չէ՜, սև, սև մաշիկներդ կպած էին…

  11 Սեպտեմբեր 2015 • 7 րոպե