Մերի Հովհաննիսյան

Հրապարակումները Գրանիշում 10

  • Պատմվածք

    Նոյ

    Մերի Հովհաննիսյան

    Ժուկով ժամանակով չորսը հոգի վեր են կենում բազմոցներից, ուր երեսուն տարի է արդեն նստած էին, ու անհիշելի կածանով ճամփա են բռնում՝ բան որոնելու։ Տատը վազում է, որ եփած համով ձուկը տա, որ կուշտ գնան, ու չ…

    27 Ապրիլ 2025

  • Պատմվածք

    Հեքիաթ սև ջրերի մասին

    Մերի Հովհաննիսյան

    Ժուկով ժամանակով Մոնումենտի ոլորաններում գիշերվա միլիոնին սևազգեստ ու ճերմակազգեստ կանայք ճամփի մեջտեղը դրել էին անհենակ, մեջք ջարդող աթոռները, նստել ու զբաղվում էին արգելված բանուգործով՝ բախտաբաժանմա…

    18 Դեկտեմբեր 2024

  • Պատմվածք

    OՆՕ

    Մերի Հովհաննիսյան

    Պլբստան ու ճռճռան երկարափեշ շորերով Աղջիկ Մարդերը հավաքում էին բուլկիների փշուրները ու հավեսով քրքջում: Քաղաքում, ուր ապրվում էին նրանք ու էլի մի քանի հարյուր հազար Մարդեր, ուներ կանաչ, կապույտ, կարմի…

    3 Հուլիս 2024

  • Պատմվածք

    Ուրվական

    Մերի Հովհաննիսյան

    Արենը սիրում էր բարձրանալ իրենց բակի հաստ ու փարթամ սաղարթով ծառն ու վերևից նայել անցուդարձին: Մեծ ու սև աչքերով անթարթ դիտում էր, թե ինչպես են խաղում իր տարեկիցները, ինչպես են ջղայնանում ու ուրախանու…

    22 Հոկտեմբեր 2023

  • Պատմվածք

    Լեղի

    Մերի Հովհաննիսյան

    Վեց քառակուսի մետր բետոնապատ սենյակ է: Աջ անկյունից երկու մետր հեռավորության վրա բազկաթոռի մեջ նստել է քառասունվեցամյա մի կին: Նայում է ներքև՝ պաղ հատակին: Նա շնչում է հազիվ լսելի: Ներս է հրում սենյակ…

    23 Մարտ 2023

  • Պատմվածք

    Արի ապրենք էս կյանքը մեր ուզածով

    Մերի Հովհաննիսյան

    Արի գրկեմ էս ոչնչացող մայրամուտների արանքում, ու հասկանանք, որ դա էլ չփրկեց: Շտապիր սիրել հողը, օդը, ջուրը, օդը, վարդակը, որովհետև հետո ժամանակ չես ունենալու. սկսելու ես մարդկանց սիրել-վազել, սիրել-հա…

    13 Հունվար 2022

  • Պատմվածք

    Կարճատեսություն

    Մերի Հովհաննիսյան

    Կպավ ու վերջ։ Չէ։ Քանդեց։ Հիմնահատակ արեց էներգիադ ու ծուռ ժպտաց։ Անասուն։ Ձեռքը ջարդեցիր։ Չի օգնում։ Դասական զոհ։ Թռավ անգիտակացական ամեն ինչ, ու դու չիմացար։ Դուրս հանելն համարյա անհնար։

    16 Հուլիս 2021

  • Պատմվածք

    Չէ՛, սյուր չի, թվաց

    Մերի Հովհաննիսյան

    Բարև, ես թերություն եմ ոտքից գլուխ, ու հիստերիկ ծիծաղդ քաշի՛ր փորդ, հիմա՛ր դիակ: Դու արդեն որերորդ ամիսն է` կախված ես ննջասենյակումս` անկողնուս դիմաց, մի մետրաչափ հեռավորության: Գիտեմ, որ գիտես, ընթեր…

    11 Հունվար 2021

  • Պատմվածք

    Չխմբագրված կյանք իմ կամ լուսմուտից քառակուսի չնայելու մասին

    Մերի Հովհաննիսյան

    Երևի թե, աշխատողների կյանքը կերել է իր վրիպումներով։ Շարահյուսական խնդիրներից խուսափել (խնդիրները հաստ ու մուգ տառերով) չէր էլ ստացվում. մտքից միտք էր թռավ ու...նա ինքն իր կարիքն ուներ, իր հետ մի կարգ…

    5 Հուլիս 2020

  • Պատմվածք

    Փոքր քաղաք

    Մերի Հովհաննիսյան

    Մենք տարբեր դեմքեր ունենք ու սիրելու տարբեր եղանակներ: Մեր սրտերը անկառավարելի զարկվում են եսերին, ու «բարև» ասելու համար մեզնից մի քանի տասնյակ բջիջի կյանք է պահանջվում: Փոքր քաղաքում, որտեղ ասֆալտը…

    6 Հուլիս 2018