Վեհանոյշ Թեքեան | Արցախ
Կանթե՛ղը, վառած է կանթեղը, Ձէթ չկայ, վառած է կանթեղը. Սեւոցք ոռնոցի մէջ գիշերուայ Նոր մանուկ, նոր պատրոյգ կ՚երեւան։ Աստուա՜ծ, խնայէ քաջերուն Որ փշրեն…
Ընթերցել
Սմբատ Հովհաննիսյան | Երբ պատերազմում սկսում է գերակայել թատերականացված ռազմական ներկայացումը․
ԵՐԲ ՊԱՏԵՐԱԶՄՈՒՄ ՍԿՍՈՒՄ Է ԳԵՐԱԿԱՅԵԼ ԹԱՏԵՐԱԿԱՆԱՑՎԱԾ ՌԱԶՄԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՄԸ․ ներքին և արտաքին թշնամու համագործակցության վտանգը Վերջին երկու օրերին (հոկտեմբերի 1-2) ակնհայտորեն Ադրբեջանական ռազմական գործողությունների մեջ…
Ընթերցել
Ծովինար Խաչատրյան | Ես կռվի հետ գործ չունեմ
– Յոնի, ա մեռած, ոչխարդ հեռու մի տար, կռիվ ա… – Ա՜, ես հինչ գործ ունեմ կռվի հետ: Յոնին փոթ (մականուն) անուն է. իսկական…
Ընթերցել
Հերման Հեսսե | Ով կարողանում է սիրել, երջանիկ է
Որքան ավելի էի տարիք առնում և իմ կյանքում գտած փոքր բավականությունները ինձ սկսում էին անհամ թվալ, այնքան ավելի պարզ էր դառնում, թե որտեղ պետք…
Ընթերցել
Ջոնի Պետրոսյան | Հեքիաթ-հիշողություն
(ՀԻՇՈՂՈՒԹՅՈՒՆ – ՃԱՄՓՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆ) Թփերի ետևում կուչ եկած երեխաները չէին էլ հասցրել քարով հարվածել պատուհանին, երբ այն բացվեց: Նորդը, ում դպրոցում Նորդի էին կոչում, ողջ…
Ընթերցել
Գևորգ Համբարձումյանի «Մեռնել փոքր քաղաքում» գիրքը «Պողոսյան» մրցանակակիր
Գրականության բնագավառում 2020 թվականի «Պողոսյան մրցանակի» է արժանացել Գևորգ Համբարձումյանը՝ «Մեռնել փոքր քաղաքում» բանաստեղծությունների ժողովածուի համար: «Մեռնել փոքր քաղաքում» գիրքը լույս է ընծայել «Գրանիշ»…
Ընթերցել
Նազիկ Հակոբյան | Նրա հոգսը
Եթե պատմությունն անկյուններ չունենար, կգլորեի ցած, թող փշրվեր ձնագնդի նման: 1. Տղան կախվել է ծառից, ճոճվում է՝ ամբողջ ծանրությունը՝ ձախ ձեռքին, ու կոտրած ատամները…
Ընթերցել
Ռուզան Ազիզյան | Զուգահեռներ
-1- ԶՈՒԳԱՀԵՌՆԵՐ -1- Այսօր գիշերը էլի վեր թռա քնից։ Այսպես հաճախ է պատահում։ Զգացողություն է, թե ընկնում եմ։ Ու տարօրինակ է, որ գահավիժելը պարզորոշ…
Ընթերցել
Արեգ Բագրատյան | Բանտային թեմատիկան իրանական սփյուռքի չորս վեպերում
Իրանական սփյուռքի արձակագիրներից ոմանք իրենց երկերում զգալի տեղ են հատկացրել իրանական բանտերում տիրող իրավիճակին, այնտեղ ապրող, ամեն օր տանջվող մարդկանց կյանքին: Մեր աշխատանքում կցանկանանք…
Ընթերցել
Ֆյոդոր Տյուտչև | Օ՜, ի՜նչ մահացու ենք մենք սիրում
Օ՜, ի՜նչ մահացու ենք մենք սիրում, Եվ կուրությամբ բուռն կրքի Մենք ճիշտ հենց ա՛յն ենք կործանում Ինչ սիրելի է մեր սրտին: Վաղու՞ց էր, երբ…
Ընթերցել