Ալբերտո Մորավիա | ՄԻ´ խորացիր
Անյեզեն կարող էր ինձ գոնե զգուշացնել` փոխանակ այսպես հեռանալու, կամ կարող էր ասել. գնա´ գրողի ծոցը: Չեմ հավակնել կատարյալ լինել, բայց եթե ինձ ասած…
Ընթերցել
Անյեզեն կարող էր ինձ գոնե զգուշացնել` փոխանակ այսպես հեռանալու, կամ կարող էր ասել. գնա´ գրողի ծոցը: Չեմ հավակնել կատարյալ լինել, բայց եթե ինձ ասած…
Ընթերցել
Ոչ ոք դժվար է ոչ ոքի մասին չգրելը ավելի դժվար է գրելը ոչ ոքի մասին… քայլիր ճաքած քարտեզների վրայով որի ցամաքները բառադիեր են ու…
Ընթերցել
Մրրկացող, համառ ու կատաղի քամին պար էր բռնել մերկացած ծառի շուրջբոլորը, որ նրանից պոկի իր վերջին տերևները: Ազարն՝ աշնան վերջին ամիսը: Մարիամը աստիճանների հետևից…
Ընթերցել
Իմ պապիկի մայրը, որին բոլորս մեր մայրենի լեզվով ընե, այսինքն՝ մայրիկ ենք կոչում, նստել է մոխրագույն թաղիքի վրա: Նա ժամանակ առ ժամանակ վառարանի դռնակը…
Ընթերցել
Ցեղասպանության ամենախառը պահին, երբ խառնվել էին ոտ ու գլուխ, թև ու թիկունք, աչք և ունք, քիթ ու բերան, վարդապետը հիշեց, որ հաց ուտելուց առաջ…
Ընթերցել
Երբ քավարանում հայտնված Աստվածատուր Աստվածատրյանին հրեշտակապետը հարցրեց թե ով է, ինչացու է, ինչ ճանապարհ է անցել, լեզուն քարկապ ընկավ։ Երբեք չէր մտածել այդ մասին։…
Ընթերցել
Մոգական քարը Ես գրեթե հավատում էի, որ ինչ-որ գերբնական ուժ կար իմ պարանոցից կախված այն փոքրիկ քարակտորի մեջ, որ Կրոմլեխունիների [1] նստավայրից էր: Եթե…
Ընթերցել
Սկիզբը՝ այստեղ, այստեղ, այստեղ Անցորդը ԺԱՄԱՆԱԿ. Ինչ-որ մի իրիկնաշաղ։ ՎԱՅՐ. Ինչ-որ մի տեղ։ ԳՈՐԾՈՂ ԱՆՁԻՆՔ. ԾԵՐՈՒՆԻ – մոտ յոթանասուն տարեկան, սպիտակած բեղեր ու մազեր,…
Ընթերցել
Մենք, որ նման ենք ապակու հետևում բզզացող, բայց ոչ մի կերպ դուրս պրծնել չկարողացող մեղվի, չգիտենք, թե ինչ գույն ունի ծաղկափոշին, որի վրա քիչ…
Ընթերցել
Մեֆիստոֆել էր ամեն ոք, որից բառն էր հալվում անհոգ: Որից անուն, դեր էր մուրում նախկին ասպետը կամ գուրուն: Որից տկար մի առասպել դառնում էր…
Ընթերցել