Դավիթ Ավետիսյան

Արձակագիր

Հրապարակումները Գրանիշում 5

  • Պատմվածք

    Դառը սուրճ

    Դավիթ Ավետիսյան

    Ա Դասաժամս ավարտվեց: Ես դուրս եկա համալսարանից մի տեսակ թեթևացած,կարծես ինչ-որ կարևոր բան եմ արել և ուզում եմ ինքս ինձ պարգևատրել: Ուզում էի պարզապես ոտքով քայլել փողոցում ու շփվել մարդկանց հետ:

    24 Հուլիս 2020

  • Պատմվածք

    Համզան

    Դավիթ Ավետիսյան

    Երիտասարդ տարիներիս իմ ընկերների մեծ մասը տարիքն առած, կյանքի ճանապարհ անցած մարդիկ էին, նրանք իմ ավագ խորհրդատուներն էին: Իմ հաջողությունների համար ես պարտական եմ նաև նրանց: Նրանցից մեկը Արմեն Գարուշ…

    30 Հունիս 2017

  • Պոեզիա

    Ջրի արցունքներ

    Դավիթ Ավետիսյան

    Նվիրում եմ 2016 թ.ապրիլի 1-ից 4-ը անհավասար մարտը իրենց վրա վերցրած հայ զինվորներին Մի գիշերվա մեջ Զինվորները նորելուկ, Կենդանի թե մեռած Հերոսներ դարձան, Դարձան գիր, մագաղաթ, Նրանց գնդակների հրաբորբից…

    13 Հունիս 2016

  • Պոեզիա

    Լռությունը ձայն ունի

    Դավիթ Ավետիսյան

    Ձախողվա՛ծ տողեր Ես ուզում եմ Ձեզանից ներում հայցել, Ձեր մեղքը այն էր, Որ դուք ուզում էիք Հենց այդ օրը ծնվել: Ես քեզ չէի փնտրում, Դու իմ մեջ էիր Եվ իմ բոլոր անկյուններում, Իմ տեսադաշտը ամբողջ Քո պատկեր…

    8 Հունվար 2016

  • Պատմվածք

    Արսոն

    Դավիթ Ավետիսյան

    Ա Արսոն գյուղի անասնաբույժն էր՝ վաթսունին մոտ, փարթամ կառուցվածքով, ճաղատ գլխով, հնամաշ պայուսակը մշտապես ձեռքին: Նա քչախոս էր, շրջապատի հետ գրեթե չէր շփվում: Դժգոհության արտահայտությունը դեմքից անպակ…

    5 Նոյեմբեր 2014