Ֆրենսիս Բեկոն

Ֆրենսիս Բեկոնը (1561–1626) անգլիացի նշանավոր փիլիսոփա է, փորձարարական գիտության հիմնադիրներից մեկը, պետական գործիչ և էսսեիստ։ Նա ծնվել է Լոնդոնում, բարձրաստիճան պաշտոնյայի ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել Քեմբրիջի Թրինիթի քոլեջում, ապա զբաղվել իրավագիտությամբ։ Քաղաքական կարիերայում հասել է ամենաբարձր աստիճանների՝ դառնալով Անգլիայի լորդ-կանցլեր (երկրի երկրորդ անձը թագավորից հետո), սակայն հետագայում մեղադրվել է կաշառակերության մեջ, հեռացվել պաշտոնից և կյանքի վերջին տարիները նվիրել բացառապես գիտական ու գրական աշխատանքին։ Բեկոնը պատմության մեջ մտել է որպես նորագույն փիլիսոփայության εμπειրիզմի (փորձնական ճանաչողության) և ինդուկտիվ մեթոդի հիմնադիր։ Նա առաջ էր քաշում այն միտքը, որ գիտության նպատակը բնության վրա մարդու իշխանության հաստատումն է, իսկ ճշմարտությանը կարելի է հասնել միայն փորձի, դիտարկման և համակարգված վերլուծության միջոցով։ Որպես գրող և մտածող՝ նա համաշխարհային ճանաչում ունի նաև իր «Էսսեներ» (Essays) ժողովածուով, որոնք աչքի են ընկնում մարդկային բնույթի, հասարակության, բարոյականության և կյանքի տարբեր երևույթների մասին խորը, աֆորիստիկ ու խոհափիլիսոփայական դիտարկումներով։