Նորա Պարութճեան

Բանաստեղծ

Հրապարակումները Գրանիշում 6

  • Պոեզիա

    Շշուկները վերջապէս

    Նորա Պարութճեան

    քանի որ մեռած է արդէն։ կորսնցուցած եմ նախօրօք։ պարտուած եմ կանխօրօք։ ամբողջ կեանքս ծառացում է եղած իր դէմ, ամբողջ կեանքս փորձած եմ զինք տապալել կարենալ կանգնելո՜ւ համար իր վրան, ամէն անգամ որ փորձած ե…

    21 Օգոստոս 2025

  • Պոեզիա

    Մնջիկ

    Նորա Պարութճեան

    մի կենար աստուծոյ մ’առջեւ որ ունկնդրել չի գիտեր որ կը քաշէ քեզ իր կողմ ծաղրելու համար ի վերջոյ ան քեզ բարի չստեղծեց ինչո՞ւ մէջդ խլրտացող սերմերու ձայն կը լսես ու դուն քեզի միտքերու մէջ վերնալու ձեւեր…

    2 Հուլիս 2021

  • Պոեզիա

    Տասնըութը տասնըինը քսան տարու զաւակներուս

    Նորա Պարութճեան

    ան որ գետնէն կլլուեցաւ կայծակնային մէկ ոստումով պիտի կայնի որովհետեւ ներքաշուեցաւ կամաց կամաց ու սահիլը չիմացաւ ան որուն շնչելը զլացուեցաւ կեանքէն ալ վեր պիտի կանգնի քանի կեանքը որ երազի ձեւով յայտնու…

    31 Հոկտեմբեր 2020

  • Պատմվածք

    Հականեխում

    Նորա Պարութճեան

    - Այո՞… բարեւ ձեզ, գիտէք որ այս ձեւով իրաւունք չունիք ներս մտնելու։ Ի՞նչ կ’ուզէք։ Խստապահանջ ոճով դիմեցի անդիմակ եւ անձեռնոց երիտասարդին, որ մուտքին զետեղուած ջրալքոլով ձեռքերը չհականեխած եկաւ կանգնեց…

    11 Հուլիս 2020

  • Պատմվածք

    Մուկերու աշխարհը

    Նորա Պարութճեան

    Մեր ջուրերուն մէջ կը լողանք։ Թէ ի՞նչ են այդ ջուրերը, չեմ ըսեր։ Բաւական սնունդ կայ հոս, մարմին ու հոգի, մանաւանդ հոգի սնուցանող։ Մարմինը պարարտացնելու համար շատ ճիգի պէտք չկայ, ամէն անկիւն մոռցուած փշր…

    27 Մայիս 2020

  • Էսսե

    Բառակոծում

    Նորա Պարութճեան

    Սպաննեց։ Անհանդուրժելի դարձած էր։ Բառագունդերը լեցուց թնդանօթեայ բերանին ու արձակեց ճիշդ գլխուն, որ ուղեղը փշրուի։ Վստահ ըլլալու համար բազմապատիկ հարուածեց։ Յետոյ հանգստացաւ։ Արձակուեցաւ իր գնդակին պէ…

    3 Փետրվար 2020