Էսսե

Այս գարնան իրական ծաղկունքի սեզոնն անանձրեւ էր: Հողը չոր եւ փոշոտ էր, եւ, սկսած առաջին գարնանային ծաղիկներից մինչեւ առաջին հողմածաղիկներն ու կամելիաները, բոլորին ծածկել…

Սովորական ժամանակ չէ «Իլիականը» կարդալու համար։ Կամ էլ ավելին՝ այն դարձյալ «գրելու», ինչպես արեցի[1]։ Պատերազմական ժամանակներ են։ Չնայած «պատերազմ» բառը անճիշտ է թվում՝ այս…

Ստամբուլի լաստանավով զբոսնելիս ինձ երբեք չի թվում, թե ճանապարհորդում եմ քաղաքում․ ավելի շուտ, զգում եմ իմ տեղը նրա ներսում, տեսնում եմ՝ ինչպես է կյանքս…