Պատմվածք

Թևոս պապը դժգոհում էր, որ որդին՝ Ստեփանոսը ողջ գիշեր վառ էր պահում ձեթի ճրագը: – Այս թանկ տարին չես ուզում ձեթը խնայել,- ասում էր…

Вначале было слово. Потом — слова, слова, слова. Владимир Колечицкий Վերջաբան Հախուռն ու անիմաստ մտքերիդ արդյունքում ստեղծված պատկերացումների, զգացողություններիդ անոմալության աստիճանի հասած հուզականության համար…

Գիշեր է: Մորիտոն, ցանկապատի ետևից դիտելով նորալուսինը, տրորում է թափված տերևները և սուզվում մտքերի մեջ: Արդեն լուսինը դուրս է եկել: Ես միշտ սպասել եմ…

Մեր առաջին տունը Երջանկության պողոտայում է: Փողոցների անունները հայրս է ընտրում: Այդ տանը քույրս մահանում է: Մայրս ասում է. «Երջանկության փողոցում մենք դժբախտացանք»: Տեղափոխվում…

Լողաւազանին ճիշդ եզերքը, թարմ առողջ խոտերէն առաջ, երկար աթոռին վրայ երկարած էր արեւակէզ սրունքները, լողազգեստին վերնամասի կապերը իջեցուցած ուսերէն վար՝ «Սագօ՛, – կը պոռար,-…

1997 թվականին, երբ ես Երևան եկա սովորելու, Երևանում, կարելի է ասել, սիգ ձկան տարիներն էին, բայց ոչ թե արբունքի կամ ծաղկունքի տարիները, այլ սիգի…

«Ամառը որոշել է այս տարի լինել տարօրինակ»,- մտածում էր Իլլան՝ սպիտակ դաշտածաղիկներով զարդարված կանաչ անձրևանոցը ձեռքին քայլելով կարկտախառն անձրևի տակ՝ միալար դանդաղությամբ, կիսափակ աչքերով,…

Երբ դեռահաս որդուս՝ Բելգիայում մեծացած ու նոր Հայաստան վերադարձած Տիգրանին կարդացի Վահան Տերյանի «Մի խառնեք մեզ ձեր վայրի արջի ցեղերին» բանաստեղծությունը, ինձ մեղադրեց ազգայնականության…

-1, 2, 5․․․ -Ի՞նչ ես անում։ -Պղպջակներն եմ հաշվում։ -Նույն անգրագետն ես մնացել։ Պոլիտեխնիկն էլ քեզ չփրկեց։ -Թե չէ որ Ամերիկյան ընդունվեցիր ինչ․․․ Ու…