Վառում եմ ծխախոտը: Նեղ միջանցքի խավարած լամպի լույսի տակ տեսնում եմ արնաշաղախ մարմինս՝ պատից կախված հայելու դիմաց փռված: Ներշունչ: Դանդաղ դուրս եմ թափում ներսիս ծուխը: Ներս քաշածից շատ է:
Եղբորս՝ Արտակին Ձեռքիս ափը դնում եմ ափիդ։ Քո ձեռքում ափս էլ ավելի փոքր է երևում, քոնն՝ ավելի մեծ։ «Կմեծանաս, ոչի՛նչ»,- ծիծաղում ես՝ իմանալով, որ քեզանից մեծ եմ երկու տարի ու ինն ամսով։
Ամայացավ ծառը: Մեկիկ-մեկիկ դուրս հոսեց կյանքը: Աշնանային քամին ավետեց աղետը: Առավոտյան վերջին տերևը թափով ընկավ հաց որոնող մեռած շան վրա և նստեց ծանրորեն: Երեկ նա դեռ կենդանի էր. փորձում էր կոլոլվել ո…
Նա վեր թռավ քնից միանգամից: Ժամը չորսն էր. դա այն պահն էր, երբ հայրը միշտ արթնացնում էր իրեն`միասին կթելու կովերը: Զարմանալիորեն պահել էր իր մանկության օրերի սովորությունը: Հիսուն տարի անց, երբ հայրն…
