Ես շարունակ այդ գրողի տարած կարմիր կատվի մասին եմ մտածում և չգիտեմ՝ արդյոք ճիշտ է այն, ինչ արել եմ: Ամեն ինչ սկսվեց այսպես. ես մեր պարտեզում՝ ռումբի խառնարանի կողքին՝ քարակույտի վրա էի նստած:
Նեղ ճանապարհը, որ անցնես ու շրջվես ձախ, մի պահ կանգ կառնես, կտեսնես վեհաշուք պարիսպները, դրանցից ներս`ամրոցի տանիքը: Երկաթակուռ դռներից ներքև հարյուր քայլ էլ չքայլած` պարսպի բարձրությունը կնվազի` հասց…
1947թ., ձմեռ, Ֆուրիոզո [1]: - Մենք չպետք է միասին քայլենք, - ասաց Ռութը, - առանց այդ էլ շատ մարդիկ գիտեն, որ մենք միևնույն հյուրանոցում ենք մնում: Հենրի Հեվեն Դելլին ժպտաց, հետո նրանք միասին ծիծաղեցին…
Գյուղից քաղաք գալու ծեծված թեման չէի էլ հանդգնի շոշափել, եթե չլիներ երազս: Ինչ մի հետաքրքիր բան կա, մանավանդ գլոբալիզացիայի մեր դարաշրջանում: Հորս ընկերոջ ասած՝ գյուղից քաղաք եկած ու ձախողված (իր բառե…
