Քամին սաստկանում է, ու Թերեզը մտածում է՝ երեխաները տկլոր են, կմրսեն: Փամփլիկ, ճերմակ մարմինները օրորվելով վազում են խոտերի միջով: Թերեզը վազվզում է նրանց ետևից ու չի հասնում ոչ մեկին:
...Ներանց, ովքեր ուրախությամբ իրենց սերը պահ տվին ինձ նոր միայն հեռացան: Չորս օր բանատեղ չդրի, այդպես լինում է, երբ աչքերդ խենթի սուր հայացքից ես փախցնում, բայց պրծում չկա՝ «հեռանալ» բառիս հետ մի բան…
Դռան վրա գրված էր «Դևեջյան»։ Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող բնակարանը հիմա դատարկ է, պատշգամբին վաճառքի մասին գրություն է փակցված։ Երբ հարցուփորձ արեցի, բոլորը բակում ժպիտով էին հիշում տանտերերին։
Այս գլուխը` պատմություն է արքայազնի ու աղքատի մասին: Քառասունմեկ թվականի մարտին ծնվեց Անդրյուշա Չերկասովը: Նույն տարվա սեպտեմբերին ծնվեցի ես: Անդրյուշան երեւելի մարդու որդի էր: Իմ հայրն առանձնանում էր…
