Երբեմն աշխարհն է մեզանից խորթանում, երբեմն մենք ենք աշխարհին խորթանում։ Այդ պահերին պարփակվում ենք սեփական պատյանի մեջ, ու կասկածի մի որդ կրծում է մեր հոգին, համակում վախի ու խուճապի տագնապով։
1984թ., ՀԽՍՀ, Երևան: Թորոսյանների ընտանիքում աղջիկ է ծնվում: Հայրը քաղաքում չէ: Նրա հետ կապվելն անհնար է. ժամանակն է այդպիսին: Մայրը որոշում է ընդունում անձամբ անվանակոչել զավակին: Ու անվանում է նրան…
«Ես կարմիր էի»,- մտածումէր նա՝ կիսաբաց պատուհանիցդուրս նայելով երևանյան լույսերով ողողված քաղաքին: Քաղաքը եռում էր իր անցուդարձով, բնական ռիթմիկ կյանքով, վայրիվերումներով: Նրա կյանքն էլ էր նման այս առ…
Երբ վերջերս սկսեցի վրա-վրա պատմվածքներ տպագրել մեր, էսպես կոչված, նոր ժամանակների մասին, ոմանք կարծիք հայտնեցին, որ իմ էդ պատմվածքները շատ դաժան են, եւ որ՝ ես, փաստորեն, մեր էս նոր կյանքից վերցնում եմ…
