Պատկերացրեք նոյեմբերվերջյան վաղ առավոտը։ Ավելի քան քսան տարի առաջ ձմռան գալուստն ազդարարող ցուրտ մի առավոտ։ Իսկ հիմա պատկերացրեք գավառական քաղաքում գտնվող մեծ հին տներից մեկի խոհանոցը։
Առվույտ կտրելը հեշտ է, ցախը, մսոտ ցողունը, թեթև պառկում է, մնում է՝ ժամը ժամին թեյ դնես ձորի պռնկի սալորենու հովին, լեռնագնացի կրակի վրա, տանից բերած թանը՝ շորի մեջ փաթաթ պահես՝ չտաքանա:
_Պարոն Օձավա, երբևէ կռվելիս ինչ-որ մեկի խփե՞լ եք: Նա աչքերը կկոցելով ինձ նայեց՝ կարծես կուրացնող բան էր տեսել: _ Ինչու՞ եք հարցնում: Մի պահ աչքերում կայծեր ցոլացին, բայց միայն մի պահ, հետո դեմքը նույն…
