1 Գիշերվա կեսին դաշնամուրը սկսեց նվագել։ Սայթաքուն, զրնգուն հնչյունները սկզբում արթնացրին մայրիկին, իսկ հետո՝ տատիկին։ Ինձ թվաց, թե Շոպենի «Թաղման քայլերգ»-ն էր հնչում։ Ստեղներն ինքնուրույն վերև-ներքև…
Ծերուկ Մասոնը՝ Սեյլեմի հնագույն ու ամենաանտեսված գերեզմանոցներից մեկի պահակը, թշնամանքի մեջ էր առնետների հետ։ Սերունդներ առաջ դրանք եկել էին նավամատույցներից և բնակություն հաստատել գերեզմանատանը։
— Ալեեե՜... Ալե, իմ հոգին, Ալեեե՜...— ծերունին, մահակին հենված, կանչում էր երգեցիկ: Գառները շաղ էին եկել լեռնալանջին, իսկ Զորոն… իսկ ծերունի Զորոն գառնարած չէր. գյուղը ընդհանրապես գառնարած չուներ, օրը…
Շաբաթ օրը լրացավ մեկ տարին, երբ Սարգիսը կերավ Աստվածաշունչը։ «Արմյան, արմյան», կաթսայատան առաջ կանգնած, գոռում էր Միտկան։ Ասաց․ «Յուլկան է եկել»։ Ասի․ «Արձակման թերթիկ ունեմ, պիտի քաղաք հասնեմ»։
