Պատմվածք

Մերի Հովհաննիսյան | OՆՕ

Պլբստան ու ճռճռան երկարափեշ շորերով Աղջիկ Մարդերը հավաքում էին բուլկիների փշուրները ու հավեսով քրքջում: Քաղաքում, ուր ապրվում էին նրանք ու էլի մի քանի հարյուր…

Ընթերցել

Շահրնուշ Փարսիփուր | Ֆաեզե

1953 թվականի օգոստոսի 5-ին՝ ժամը 16-ին, երկար օրերի մտորումներից ու տատանումներից հետո, Ֆաեզեն որոշում կայացրեց: Լռելն այլևս անիմաստ էր: Եթե շարունակեր համբերել, ինչն առանց…

Ընթերցել

Էդգար Փոթիկյան | Պատը

Ես բավականին ուշ նկատեցի այն՝ ինչը վաղուց արդեն ակնհայտ էր։ Տանը կատարվող իրադարձություններն ինձ այնքան համակերպվող էին դարձրել, որ մորս անսպասելի մահն անգամ, սովորական…

Ընթերցել

Լյուդմիլա Ուլիցկայա | Աուտոպսիա[1]

            *** Կոգանը սիրում էր իր հրեշային աշխատանքը, հատկապես կյանքից ժամանակին հեռացած հանգուցյալներին՝ ծեր, կյանքից տանջված, ճաղատացած, թևատակի և աճուկային հատվածների փարթամ մազածածկույթից զրկված,…

Ընթերցել