Պատմելու քիչ բան կա… Եթե սկզբից սկսեմ, պետք է ընդամենը վարագույրի նման փեշի ծայրից բարձրացնելով` բացեմ մորս կյանքի մութ ետնաբեմը: Հպարտանում եմ իմ քաջությամբ: Ուրիշն իմ փոխարեն սուտ կհորիներ:
Դրսում, պատուհանից այն կողմ, ձմեռային խոր գիշեր էր: Քաղաքն ասես անհետացել էր գետնի տակ, եւ լքուած խաւարն անյոյս փնտրում էր մի յարմար անկիւն, որպէսզի պատսպարուի սաստիկ սառնամանիքից: Ցուրտն անհաղորդ սառ…
Հասարակության մասին պատկերացում կարելի է կազմել ռեստորանում միայնակ նստած կնոջ հանդեպ նրա ցուցաբերած վերաբերմունքից: Չգիտես ինչու, բոլորի հայացքում կարդացվում է ակնհայտ խղճահարություն միայնակ նստած կն…
Մայրամուտի կողմ անձրևը եկավ: Շաբաթներ շարունակ իրար վրա կուտակված ամպերը թեթևանում էին, դատարկվում, փողոցները հեղեղվում էին սառը, լպրծուն ցեխաջրով: Դրա գույնը երկնքի հետ որևէ կապ չուներ, չնայած ամպերը…
