Առևտրային գործակալության երեսունմեկամյա ղեկավար սիրահարված Էնրիկո Ռոկկոն փակվեց իր աշխատասենյակում: Այդ կնոջ մասին միտքն այնքա՜ն բուռն ու այնքան կեղեքիչ էր դարձել, որ նա վերջապես գրելու ուժ գտավ։
«Ո՞նց ես: Չես փոխվել: Ճիշտ արեցիր, որ գնացիր, էստեղ ապագա չկա«,- ասաց իմ առաջին սերը, ում վերջին անգամ տեսել էի 15 տարի առաջ: Հենց տեսա նրան, միանգամից հասկացա, որ ամուսնացել է: Կհարցնեք` որտեղի՞ց իմա…
Հայկ, Հայկ, անաստվածի տղա, սարի նման տղամարդ էիր, մինչև հիմա գրիպով անգամ հիվանդացած չկայիր, էդանտեր ցավը որտեղի՞ց կպավ քեզ, էդ ո՞նց կպավ... Ախր, աստծու տիրոջ տունը շինվի, ինքն էլ չգիտի ինչեր է անում:
