Հայրս դուրս եկավ բժշկի առանձասենյակից: Թոքերի բորբոքում: «Մի քանի օր կպառկես, դուրս կգրեն»,-համոզում էր հայրս: Հիվանդությունս մորս տեսնելու խոչընդոտ էր դառնում: «Երկու օր հետո կպառկեմ»,-ասացի հորս:
Դժվար էր ավարտվող տարվա, ձյանն սպասելու լարվածության և հուզումների սահմանագծին դատարկաբանությամբ երկարաձգել կյանքը: Այն մարող օրվա պես քրտնել էր ճակատի կնճիռներին ու դանդաղ, աննկատ հոսում էր աչքերի մե…
