Մեֆիստոֆել էր ամեն ոք, որից բառն էր հալվում անհոգ: Որից անուն, դեր էր մուրում նախկին ասպետը կամ գուրուն: Որից տկար մի առասպել դառնում էր հենց նոր ապրած սեր: Որից աղջիկն էր մանկանում, և վրձինը բռնում ք…
Մարդկանց կրունկների տակ և Աստծու հայացքի մեջ մեռնում է սերը. փրկիր, Տիրամայր: Բառի ոտնահետքն ընտրեցի նշան իմ այս երկրուղու սայթաքումներում երգձիգ ու անանդորր. մերթ սև ծածկոցով ու մերթ սպիտակ` ես գնում…
Հայացքը կտրելով գրքից, հառելով տողերից էլ վեր լիացած գիշերից անդին. ինչպե՜ս է կծիկն հույզերի աստղերի նման բաշխվել, որ ասես գեղջկական ծաղկեփունջ վերևում կապելիս լինեն: Սահանկուն, հեզանազ ճոճքի,անկշիռ ճ…
Արցախում բոլոր կածանները հասնում են անպայման լեռնագագաթի, որտեղ կա եկեղեցի, որտեղ ճգնում է ժամանակի ուրվականը: Արցախում բոլոր քարերը գերեզմանաքարեր են կամ հուշաքարեր. մարդը կար, մարդը չկա, իսկ բովանդա…
