Էսօրվա պես հիշում եմ թախտը որի վրա պառկած էի, կարճ յուբկան որ հագիս կար՝ կապույտ գծերով, մեր հին տանն էի որն արդեն չկա, քսաներորդ դարն էր որն արդեն ավարտվել ա, դպրոցը հենց նոր վերջացրել էի, պառկած էի…
*** պետք է՝ դասավորել պատշգամբը, այրել այն, սառչել ուրիշի հայացքում, քարանալ գիտակցության մեջ լուծվելուց, կրակել փամփուշտը, նետը նետել դեն, մի կողմի վրա, ճագարներին որսալ, բաժանել միսը, գալ դեպի այն ա…
*** ես ունեմ մեծ տուն, մի քսան հատ սրբիչ, հինգ կարպետ, մի ծիրանի ծառ, երկու երեխա, մի սկեսուր ու մի մայր ես ունեմ մի քույր, երկու եղբայր ու անթիվ ընկերներ եթե մի ամբողջ օր կանգնեմ ու բոլորին մի րոպե տ…
Երկինքն անխռով ու մոխրագույն էր, Իսկ տերևները՝ չորացած ու ծեր։ Խշխշում էին, դառնում փշուրներ։ Դրսում աշուն էր, թախծոտ հոկտեմբեր։ Անցյալի ծոցում թաղված մի գիշեր, Կողքիս միգապատ, մթամած լիճ էր, Ահարկու…
