Քեզ սիրում եմ առավոտյան` թռչունների արթնանալու հետ. նրանք լուռ են, ես եմ երգում: Քեզ սիրում եմ կեսօրին, երբ ծաղիկն է բացում թերթերը մինչև վերջ, և բուրում եմ իր փոխարեն: Քեզ սիրում եմ երեկոյան, որովհետ…
Ամեն ինչ բաժանված է արդեն, և աստղերը, և արևը, և լուսինը: Ես գլխահակ եմ գալիս քեզ մոտ, ես ամաչում եմ սարսափելի, որովհետև ոչինչ չունեմ քեզ նվիրելու, որովհետև ամեն ինչ բաժանված է ու նվիրված:
Դոնն է, Վոլգան թե՝ եսիմ. խուրջինը՝ ուսներիս, Կրծքներումս հա մի ցավ, լոմած մի քարանձավ․ Քանի մղոն դեռ սենց - կարճ թռիչքով սկսվեց, Երկար, լոկշոտ ժամեր, թափքում բան ու մաներ, Կպցնելու ենք անխտիր, տեղաշոր…
