Ինչը դու կորցրել ես՝ քոնը չէ ամենևին, քոնն է այն, ինչը նորից վերագտնում ես: Կորուստը քեզ չի թողնում, դու նրա ցանցում ես: Մեղքն ինչպես մեդուզա փաթաթվել է քեզ: Խայթոցը համբույր չէ, ոչ էլ գազազած լուսինն…
*** Հաջողությունս քո օրհնությունից էր գալիս. Լուռ ու մունջ շուրթերդ միշտ երգում էին իմ փրկության շարականը: *** Բոլոր ջնջումները, Որ արել ես իմ մեջ, Թող չլինի քո սրտում այդպիսի սևագրություն:
Մայրս ինձ սովորեցրել է հետևյալը․ Եթե դու անընդհատ կրկնում ես նույն բառը, իմաստազրկվում է Օրինակ՝ Տնային, տնային, տնային, տնային, տնային, տնային, տնային, Տնային, տնային, տնային. Տես` ոչինչ։
Քրտնած մարմնիդ վրա լուսամուտն արձակում է, _որպես գթություն,_ միջանցիկ քամու մի ակնթարթ. հետո, ծովի պես մակընթաց, որ գալարվող ալյաց հետ է քաշում խորքն իր,_ քեզ թողնում է նորից տապի ափերում.
